Το schwa /ə/: ο πιο συχνός ήχος στα Αγγλικά
Το τεμπέλικο μικρό φωνήεν στο "about", "banana" και "the" είναι παντού. Μάθε το και τα αγγλικά σου αμέσως ακούγονται πιο φυσικά.
Translated from English · Read the original
Εδώ είναι ένα γεγονός που εκπλήσσει τους περισσότερους μαθητές: το πιο συχνό φωνήεν στα Αγγλικά δεν έχει δικό του γράμμα. Είναι το schwa, γραμμένο /ə/, και το ακούς στο about, banana, problem, sister και στη λέξη the.
Πώς ακούγεται το schwa
Άνοιξε το στόμα σου λίγο, χαλάρωσε τα πάντα — τα χείλη, τη γλώσσα, τη γνάθο — και κάνε ένα σύντομο, ουδέτερο “uh”. Αυτό είναι όλο. Χωρίς χαμόγελο, χωρίς στρογγυλοποίηση, χωρίς προσπάθεια.
Το schwa είναι ο ήχος μιας unstressed συλλαβής. Τα Αγγλικά τονίζουν μία συλλαβή μιας λέξης και αφήνουν τις άλλες να γίνουν μαλακές και γρήγορες:
| Λέξη | Προτεινόμενη προφορά | Φυσική ομιλία |
|---|---|---|
| banana | ba-na-na | b/ə/-NA-n/ə/ |
| problem | pro-blem | PRO-bl/ə/m |
| today | to-day | t/ə/-DAY |
| teacher | tea-cher | TEA-ch/ə/ |
Γιατί είναι τόσο σημαντικό
Αν προφέρεις κάθε φωνήεν πλήρως — “ba-na-na” με τρία καθαρά ήχους “a” — κάθε συλλαβή παίρνει το ίδιο βάρος. Οι λέξεις είναι σωστές, αλλά ο ρυθμός είναι ξένος, και ο ρυθμός είναι αυτό που προσέχουν πρώτα τα αυτιά των μητρικών ομιλητών.
Οι μαθητές συχνά ακούγονται “accented” όχι επειδή υπάρχει σκληρός σύμφωνος, αλλά επειδή ποτέ δεν μειώνουν τίποτα.
Μικρές λέξεις, μεγάλη διαφορά
Το schwa ζει στις μικρές λέξεις που συνδέουν τις προτάσεις. Στην κανονική ομιλία σχεδόν καταπίνεται:
- a cup of tea → a cup
/əv/tea - I can do it → I
/kən/do it - bread and butter → bread
/ən/butter - to the shop →
/tə/the shop
Πες τα πλήρως και ακούγονται προσεκτικά. Πες τα με ένα schwa και ακούγονται άπταιστα.
Πώς να εξασκηθείς
- Διάλεξε μια πρόταση και υπογράμμισε τις τονισμένες συλλαβές.
- Πες μόνο αυτές δυνατά και καθαρά.
- Άφησε τα υπόλοιπα να καταρρεύσουν σε σύντομους, χαλαρούς ήχους
/ə/.
I want a cup of tea and a piece of cake.
Στο HolosAccent ακούς κάθε φράση από μια μητρική φωνή US ή UK πριν την ηχογραφήσεις, μετά η δική σου εκτέλεση συγκρίνεται ήχος με ήχο — συμπεριλαμβανομένων των αδύνατων φωνηέντων — και μπορείς να ξαναπαίξεις τη δική σου δίπλα στην αναφορά για να ακούσεις πού διαφέρει ο ρυθμός.