-ed son eklerini nasıl telaffuz ederiz: /t/, /d/ veya /ɪd/

Öğrenenler genellikle her -ed son ekini tam bir ekstra hece gibi telaffuz eder: “work-ed”, “play-ed”, “jump-ed”. Ana dili İngilizce olan konuşurlar neredeyse hiç yapmaz. Aslında, çoğu -ed son eki hiç hece eklemez.

-ed‘i söylemenin üç yolu vardır ve kural sadece fiilin son sesine bağlıdır.

Kural 1 — /ɪd/: /t/ veya /d/ sonrası

Fiil zaten /t/ veya /d/ sesiyle bitiyorsa, ek bir heceye ihtiyacınız vardır, aksi takdirde son eki duyamazsınız:

• want → wanted /ɪd/
• need → needed /ɪd/
• decide → decided /ɪd/

Bu, -ed‘in ayrı bir hece olduğu tek durumdur.

Kural 2 — /t/: sessiz seslerden sonra

Sessiz bir ses (/p/, /k/, /s/, /ʃ/, /tʃ/, /f/, /θ/) sonrası ek kısa, sessiz bir /t/ olur:

• work → worked /wɜːkt/
• stop → stopped /stɒpt/
• watch → watched /wɒtʃt/
• laugh → laughed /lɑːft/

Kural 3 — /d/: diğer tüm durumlarda

Sesli harflerden ve sesli (voiced) seslerden sonra ek yumuşak bir /d/ olur:

• play → played /pleɪd/
• live → lived /lɪvd/
• call → called /kɔːld/

Hızlı kontrol: elinizi boğazınıza koyun ve fiilin son sesini söyleyin. Titreşim → /d/. Titreşim yok → /t/. Zaten bir /t/ veya /d/ varsa → /ɪd/.

Mini bir hikayeyle alıştırma

I walked home, opened the door, and wanted to sleep. Then I remembered I needed to cook. I washed some rice and called my friend.

Okurken heceleri sayın. Walked ve washed her biri bir hecedir; sadece wanted ve needed uzar.

HolosAccent, her kelimenin son ünsüzlerini puanlar, böylece eksik ya da ekstra bir -ed hemen görülür — İngilizcenizin daha kendinden emin duyulmasını sağlayan küçük bir detay.